21 Ağustos 2016 Pazar

Ne Yazılabilir ki?

0 yorum
Ne yazacağımı, nasıl giriş yapacağımı, ne diyeceğimi bilemiyorum. Gerçekten bilemiyorum! Ne hissettiğimi bile bilmiyorken bunu yazabilmeyi beklemiyorum da kendimden. Ama yazmazsam da olmaz.

Kızgınlık ve üzüntü karışımı bir durum. Yaşananlara üzüntü yaşatanlara öfke diye anlamlandırmak mümkün sanırım.

!!!Gaziantep!!!

Çocuk ve canlı bomba ilk kez aynı cümlede yer alıyor ve kalbi dağlıyor. Olmaz! Olamaz! Olmamalı!

Bir çocuğun kalbinde sevgi ve masumiyetten başka hiçbir duygu yer alamaz. Bir çocuğu yetiştirirken göz bebeğinin içine bakıyor ve çok büyük fedakarlıklar yaparak yetiştiriyorsak sonra biri gelip onun hayatını hiçe sayıyor ve bunu yaparken binlerce çocuğu da beraber toprağa veriyorsa ... Beddua bile hafif kalıyor dilimde.

Kızgınlığım üzüntüme ağır basıyor sanırım. Ama aklımdan, kalbimden geçenleri yazıya dökecek kelime bulamıyorum. Beynimde akan cümlelerle klavyemin hızı birbirine eş değil. Daha fazla yazamayacağım.

 Çocuk ve canlı bombanın aynı cümle içinde kullanılmasına mı yoksa yaşanan katliama mı uzulmeliyiz ?
Her gün yeni bir acıya uyanıyoruz ve her acı bir öncekinden daha ağır basıyor.
Çocuklar! Bu dünyada yaşamayı ve mutlu olmayı en çok hak eden varlıklar. Bari onları rahat bırakın!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

Kalbe Takılanlar Copyright © 2012 Design by Balköpüğü Tasarım Blogger Temaları