10 Mayıs 2014 Cumartesi

Güne Dair ...

Aslında özel günlere dair pek yazı yazmıyorum sayfama. Nedeni yok. Ama aklıma bile gelmiyor normalde ve pek samimi de bulmuyorum açıkçası. Takip ediyorsanız az çok anlamışsınızdır zaten içimden gelmeyen, kalbime takılmayan hiçbir şeyi burda paylaşmayı doğru bulmuyorum.Peki neden tam da bugün yazıyorum?





Bugün anneler günü ve dün sabah annemden yengemin annesinin öldüğü haberini alıyorum. Uzaktan ve annesini çok tanımayan biri olarak kuru bir başın sağolsun demekten öteye geçemiyor dilimden dökülen sözcükler. Neler yaşayabileceğini tahmin etmekten öteye geçemez duygularım annesi hayatta olan biri olarak. Rabbim kimseyi ölümle sınamasın inşallah. Ki hepimizin sonu o olsa da...

Annem ve babam taziye için yoldalar. Mesafe uzak olduğundan cenaze törenine yetişemediler. O yas halinde kutlayamam diye yoldayken kutladım anneminkini. Taze acının içinde bir başkasının acısının üzerine kutlama yapmanın çok da etik olmayacağını düşünerek.

Düşündükçe ve de gelince günü garip oluyor içim etrafımda yaşananları gördükçe. İki arkadaşım anne olma çabası içinde ve bir yengem tamda bugün annesini kaybediyor ama ben hala anneme bir hediye alamamış olmanın burukluğundayım. Garip değil mi? Kendime kızmalıyım aslında ama insanım ve her insan gibi benimde egolarım var diyorum kendi kendime sonra. Herkes için üzülüyor oluşumun kendi hayatımdaki rutinleri değiştirmemesi zaman zaman suçluluk hissetmeme neden olsa da hayat devam ediyor demekten başka şansımız yok gibi geliyor.

Sonra düşünüyorum. Bugün herkes deli gibi anneler günü mesajları yazacak.Hayatta olanlar hediye verme telaşında olacak. Uzakta olanlar arayacak.Peki ya hayatta olmayanlar? Belki hediyelerini almışlardı ve bugünün gelmesini bekliyorlardı bir baktılar ki hediye vereceği ... 

Hepimizin unuttuğu bir şey var yaşadığımız zaman diliminde. Hepimiz hayatı erteliyoruz.Yaşamayı erteliyoruz.Aslında kendimize yazık ediyoruz. Aklımıza estiği gibi ve anında yaşamalıyız aslında hayatı. Yapmıyoruz. Neden? Çünkü toplumsal kurallarımız ve toplumsal baskılarımız var bizim. Önce her şeyi ve herkesi düşünmeliyiz sonra atacağımız adımları. Yazık ediyoruz önce kendimize sonra birbirimize sonra her şeye!

 Birde yabancıların çıkardığı bir gün olduğunu düşünüp hiç kutlamayanlar var böyle şeyleri. Saygı duymak lazım. Ancak sormak istiyorum yine de. Hediyeleşmek sünnettir diye öğrendik büyüklerimizden ve dinimizden. Peki bugünler de bizi hediye almaya ya da vermeye teşvik ediyorsa bunun neresi kötü? Dediğim gibi saygı duyuyorum ama kabullenmiyorum bu düşünceyi.

Bugün özel bir gün. Lütfen kutlamalarımızı yaparken birbirimizi incitmeden yapalım. Eğer bir kişi bile incinirse o kutlamadan hayır göremezsiniz. İçinizdeki Allah korkusunu kaybetmeden, karşınızdakini küçümsemeden, karşınızdakinin ne hissedeceğini düşünerek yapın kutlamalarınızı. Lütfen insani olan duygularımızı hiçbir zaman kaybetmeyelim. Anlayışımızı ve saygımızı yitirmeyelim. Bizde var ama karşımızdakinde yoksa unutmayalım ki bende var olanı bana veren , almasını da benden iyi bilir. Ne yaparsak yapalım layığıyla yapalım. Annelik bile layığıyla yapabilene güzel.

İşte tam da bu sebeplerden ötürü farkında olmayanlar için diyorum ki; Bütün kadınlar annedir!

Tüm kadınların Anneler Günü kutlu olsun!
Neslihan Kılıç


0 yorum:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

Kalbe Takılanlar Copyright © 2012 Design by Balköpüğü Tasarım Blogger Temaları