30 Aralık 2011 Cuma

Babama

2 yorum


Benim ve annemin babama yeni yıl armağanı.Yanımızdan hiç gitmemesi dileğiyle paylaşıyorum bu videoyu.Seni çok seviyoruz babacığım.İlk sevgilim.İyi ki varsın.Benimde babamın adı İrfan soyadı Kılıç ve kılıç gibi keskin duran yüreğinin altında tertemiz bir kalbi olan mükemmel bir baba.Sana layık bir evlat olabilme dileğiyle...

Adı İrfan olan ve olmayan tüm babaların yeni yılı kutlu olsun.


12 Aralık 2011 Pazartesi

Bir Devir Kapandı Gidişinle 2

0 yorum

Şehrine ayak bastığım ilk gün mezar taşın karşıladı beni. Yüzü öylesine soğuktu ki ölümün. Diyecek bir söz kalmıyordu gidişinin ardından .  Görünce seni böyle yatarken, bir hüzün kaplıyor içimi. Anlıyorum ki;

                       Dilimdeki duamsın artık!

Bak geldim yanına. Evine olmasa bile şehrine geldim. Elini uzatsan dokunacaksın. Ama yok. Sensizken değil evin, bu şehir bile yabancı.

Adımımı attığım her sokak ,  ziyaret ettiğim her ev, baktığım her yer buz gibi sanki. Bilirim ki her taşta senin izin var her sokakta…Senin gezdiğin sokaklarda yokluğunun ağırlığıyla ezilerek yürüyorum.Gel gör ki ; bu saatten sonra değil evine gitmek sokağına gitmek bile bir zulüm.

Gülüşlerimin,mutluluğumun ardına sakladım seni.Senin bile haberin olmadan.Sen benim kanayan yaramsın hiç bilmesende…

Evini anlatıyorlar. Sana ait hiçbir şey kalmamış.Ya dağıtılmış ya da tozlu raflara kaldırılmış anılar.Yeni anılara ev sahipliği yapıyor her köşesi sen kokan o ev.

Gittin!Tüm kapıları kapattın suratımıza.Gitme demeye bile fırsat bulamadık.Bütün o ‘Hazır olun!’ lara karşı kim hazırdır ki ölüme ya da kim yakıştırırdı ki sana ölümü?

Unutma ne kadar yaşarsan yaşa her ölüm erken ölümdür ve sonrasında yapılan her dua sanadır.Yapacak çok işimiz,görecek çok günümüz vardı.Hepsi yarım kaldı sözlerde.

Ne denir ki ötesinde.Her insan kendi tarihini yazar ve her insan kendi tarihini yaşar.Sen de kendi tarihinin sessiz kahramanıydın. Gittin!Bıraktığın her şey yarım kaldı.Kendi devrinin  de kapılarını kapattın giderken.Devamı yok senden sonra.Sana ait ne varsa hepsi bıraktığın gibi kalacak sonsuzlukta.Tıpkı bıraktığın gibi yarım…
N.K.

Bir Devir Kapandı Gidişinle

0 yorum
Bugün bir tarih sona erdi ve bir devir kapandı gidişinle.Artık ne kapında ses ne de telefonumda çalacak güç kaldı.Köyümün yağmuru da yağmayacak artık...

Ne kadar haklı olursan ol gidişinle yine de hep kanayacak içimde bir yerler.Kabul etmek çok zor bu gidişi.Seninle ilgili umutlarımın yok oluşunu kabul etmem çok zor...

Artık ilk durağım , ilk çaldığım kapı , merdivenlerde beni karşılayacak bir çift gülen göz olmayacaksın.Artık başkaları duracak o merdiven başında, başkaları çiçek yetiştirecek pencerenin önünde.Tamamen gittiğini kabul edip anılarına veda edip sadece dua ederek gözyaşı dökmek çok ağır bu yüreğe...

Ben daha ölümünü kabullenemedim sen hatıralarını terk edip beni boynu bükük mahzun bırakıp gidiyorsun.Gitme demenin anlamı yok ki.Battı artık güneşim bir daha doğar mı sensiz o eve?

Sana ait ne varsa kaldırıldı tozlu raflara.Başka hatıralara ev sahipliği yapıyor evimiz şimdi.Söylemek ne kadar ağır geliyorsa bil ki yüreğe de...

Ne söylenir ki daha.Önce bedenen gittin.Sonra rüyalarımdan gittin.Şimdi de evinden.Anladım ki çoktan gitmişsin sen, ben görememişim.Ben bilememişim.

Meğer hep bir umut taşımışım içimde daha doğrusu hep seni koklamış hep seni anmışım o evde.Bütün özlemlerim , bütün vuslatlarım sana imiş...

Ben çok sevmişim seni , gittiğinde anlamışım.Görmüşüm ki çok geç artık.Anlamışım ki; ilk kez ve de son kez sana geç kalmışım.Duyamamışsın sevgimi...

Belkide budur içimi böyle hasretle yakıp kavuran.Belkide budur o kapıya bu kadar çok bağlanmam.

Hiç kapanmaz sanmıştım o kapılar.Hiç aklıma gelmemişti bir gün ardına kadar kapanabileceği. Şimdi biliyorum ki geçte olsa duyuyorsun sesimi.

Ve diyorum ki;bu yazım ne ilktir sana ne de son olacaktır.Dedim ya;



Sen gittin bir devir kapandı bu şehirde ve anladım ki artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak ne o evde ne bu şehirde...

NOT:Bu yazım ilk olarak gizli sokak adlı internet sitesinde yayınlandıktan sonra çeşitli siteler tarafından kopyalanmış ve alıntı dahi olduğu belirtilmeden yayınlanmıştır.Tekrar kendi bloğumda yayınlama sebebim yazıma sahip çıkma arzumdan kaynaklanmaktadır.

2 Aralık 2011 Cuma

Kalbi Kaybettik

0 yorum
İçim öylesine ağır
Kalbim öylesine kahır
Bir rüya ki gördüğüm
Her uyuduğumda gördüğüm

Kalbimi koparırcasına sana vermiştim
Bilemedim kopan gülün solacağını
Kalbimi sana yar etmiştim
Bilmemiş gönlüm senin bana yar olacağını

Sığmıyor artık içim içime
Yüreğimi kalbine gömdüğümde
Bir sızı vurdu içime
Seni her gördüğümde

Bakışın zincirlere takılmış
Ayakların koşsa da dizlerin bükülmüş
Bilirim sevsen de beni yürekten
Kaderimiz ağlara takılmış

Çıkamayız bu işin içinden
Baş edemeyiz sevsekte birbirimizi kalpten
Git ben sana, sen bana alışmadan

Kalbi kaybettik artık biz
Aşkı kaybettik
Şimdi neresinden tutarsak tutalım
Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak
Olmayacak sığınacak kapımız
Açacak kalbimiz olmayacak
Kopacak her şey inceldiği yerden
Ve bitecek her şey
Umutsuzluğa giden son yolda.

Oysa ben neler hayal etmiştim
Yolun sonu umut
Yolun sonu mutluluk olacaktı.
Oysa şimdi...

Hayallerimiz kırık, boynumuz bükük
Dilimiz lal,ömrümüz yıkık
Ne dizde takat var
Ne gönülde derman.
Yaşıyoruz işte yaşamak denirse adına
Ölüyoruz her gün
Hangi gün yaşadıysak...
N.K.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

Kalbe Takılanlar Copyright © 2012 Design by Balköpüğü Tasarım Blogger Temaları