21 Ağustos 2016 Pazar

Ne Yazılabilir ki?

0 yorum
Ne yazacağımı, nasıl giriş yapacağımı, ne diyeceğimi bilemiyorum. Gerçekten bilemiyorum! Ne hissettiğimi bile bilmiyorken bunu yazabilmeyi beklemiyorum da kendimden. Ama yazmazsam da olmaz.

Kızgınlık ve üzüntü karışımı bir durum. Yaşananlara üzüntü yaşatanlara öfke diye anlamlandırmak mümkün sanırım.

!!!Gaziantep!!!

Çocuk ve canlı bomba ilk kez aynı cümlede yer alıyor ve kalbi dağlıyor. Olmaz! Olamaz! Olmamalı!

Bir çocuğun kalbinde sevgi ve masumiyetten başka hiçbir duygu yer alamaz. Bir çocuğu yetiştirirken göz bebeğinin içine bakıyor ve çok büyük fedakarlıklar yaparak yetiştiriyorsak sonra biri gelip onun hayatını hiçe sayıyor ve bunu yaparken binlerce çocuğu da beraber toprağa veriyorsa ... Beddua bile hafif kalıyor dilimde.

Kızgınlığım üzüntüme ağır basıyor sanırım. Ama aklımdan, kalbimden geçenleri yazıya dökecek kelime bulamıyorum. Beynimde akan cümlelerle klavyemin hızı birbirine eş değil. Daha fazla yazamayacağım.

 Çocuk ve canlı bombanın aynı cümle içinde kullanılmasına mı yoksa yaşanan katliama mı uzulmeliyiz ?
Her gün yeni bir acıya uyanıyoruz ve her acı bir öncekinden daha ağır basıyor.
Çocuklar! Bu dünyada yaşamayı ve mutlu olmayı en çok hak eden varlıklar. Bari onları rahat bırakın!

14 Temmuz 2016 Perşembe

Okuyacaklarım ve Yeğenlerim

2 yorum
 Ne kadar umut edersek edelim zor zamanlardan geçiyor ülkemiz. Söyleyecek çok bir şeyimiz yok. Üzülüyoruz, kahroluyoruz sonra dönüp devam ediyoruz. Hayatın düzeni bu maalesef. Acıyı unutmuyorsun ama yine ve yine maalesef alışıyorsun bir şekilde. 

  Daha önce instagram hesabımda da paylaşmıştım. Derslerden dolayı ara verdiğim kitap okumalarıma Benim Yolum, Beyaz Zambaklar Ülkesinde ve Sadece Bil İstedim ile geri döndüm. Üçü de tarz olarak birbirinden çok farklı.

3 Haziran 2016 Cuma

Seni Seçtim Güzel Blog

4 yorum
Daha önce bir blog etkinliğinde tanıştığım blogger arkadaşım beni unutmayıp blog tanıtım etkinliği kapsamında çok güzel cümlelerle bizi tanıtmış. Ben de teşekkür mahiyetinde bir yazı yazmak ve linki paylaşmak istedim.

Güzel cümlelerin için teşekkür ederim sevgili Dilek. Unutulmamak ve hiç ummadığın bir zamanda anımsanmak güzelmiş. Tüm iyi dileklerin sana dönsün ve gülen yüzün hiç solmasın. Sağlıcakla kal.



Seni Seçtim Güzel Blog

Sevgilerimle :)
Neslihan Kılıç

24 Mayıs 2016 Salı

Abi ve Abla Olmak

8 yorum



Aslına bakarsanız ben iki duyguyu da hiç bilmiyorum. Çünkü en küçük kardeş olarak sadece o iki insanın varlığını iliklerime kadar hissedip bu duygunun tadını çıkarıyorum. Ve aslında bana sorarsanız her insanın bir abisi ve bir ablası mutlaka olmalı. Çünkü dünyanın en güzel kardeşlik duygusu onların varlığı.

Hiç unutmuyorum ortaokulda evin en küçük çocuğu olmak çok kötü çünkü hep eskileri giyersin demişti ve çok şaşırmıştım. Çünkü bence iyi ki en küçüğüm ve seviliyorum. Bence benden küçük birini ben istemezdim evde. Acaba abim ve ablam için de durum öyle mi? Aman Allah korusun demesinler öyle. :))))

Ablanızın ve abinizin varlığını anlatmak için birbirinden ayırmaya çok gerek yok. Biri anne biri babadır çünkü.

Abinizin ve ablanızın olması arkanızda sırtınızı dayayabileceğiniz yıkılmaz bir dağ olmasıdır. Ne yaşarsanız yaşayın , başınıza ne gelirse gelsin , koşulsuz şartsız sizin yanınızda olanlardır. Herkes sizi sırtınızdan vurduğunda onlar sizi sarmalayandır. Hiç kimse sizi anlamadığında onlar dinleyendir. Herkes sizden ayrıldığında onlar elinizden tutandır. 

26 Mayısta benim abimin doğumgünü. Ondan böyle duygusala bağlamam.Kalben yanında bedenen uzağındayım. Anlatamam ki hislerimi. Var ve yanımda çok şükür. Çok da ötesi yok aslında. Söylenecek her söz eksik ve anlamsız kalıyor sevdiklerini anlatmaya çalışırken. O yüzden çok uzun, çok süslü, çok abartılı cümlelere gerek yok bence. Her şeyi özetleyen iki kelimelik tek bir cümle : 


Seni Seviyorum!

Abim! Bu hayatta tanıdığım en mükemmel ikinci adam, ikinci sevgili, ikinci babam! Yüzün hep gülsün. Hayata dair dilediğin ne varsa gerçek olsun hayırlısıyla. İyi ki varsın ve benim abimsin. Varlığına paha biçilemez!


Doğum günün kutlu olsun.

Abin ve ablan varsa dünyanın en şanslı çocuğu sensin demektir. Daha da ötesi düşünmene bile gerek yoktur, hiç yorulmazsın. Onlar senin yerine seni çoktaaann düşünmüşlerdir bile. :))

Sevgilerimle ...
Neslihan Kılıç

20 Mart 2016 Pazar

Blog Yazarlığınız Hakkınızdaki Düşünceleriniz

4 yorum

Belki yeri ve zamanı değil yaşanılan bunca acının içinde kalkıp böyle bir yazı yazmam. Ama hayat devam ediyor ve bir yerlerden tutunup başlamak gerekiyor. Allah'a emanet yaşıyoruz hepimiz. Tüm masumları korusun Yarabbim.

Gelelim başlıktaki konumuza. Sevgili Nilgün Özen Aydın nazik davetiyle blog dünyasının meşhur mimlenme olayına dahil olup sanırım ikinci mim yazımı yazmaya başlıyorum. İnsanın kendi kendini değerlendirmesi biraz garip gibi gelse de. Bakalım sorulara verecek cevap bulabilecek miyim? :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

Kalbe Takılanlar Copyright © 2012 Design by Balköpüğü Tasarım Blogger Temaları